Pół wieku po tym, jak uczynił ich supergwiazdami, majestatyczny drugi album Queen zatytułowany „Queen II” został zremiksowany, zremasterowany i rozszerzony na potrzeby specjalnego boksu.

Uważany przez wielu za pierwsze arcydzieło w karierze grupy „Queen II” ukazał się pierwotnie w 1974 r. Nad nowym miksem czuwali Justin Shirley Smith, Joshua J Macrae i Kris Frederikson, wspierani przez pełniących rolę producentów wykonawczych Briana Maya i Rogera Taylora.

Box „Queen II Collector’s Edition” w formacie 6CD+2LP zawiera mix z 2026 r., niepublikowane nagrania studyjne, odrzuty, demówki, nagrania koncertowe oraz zapisy sesji radiowych. W skład wydania wchodzi także licząca 112 stron książka z niepublikowanymi wcześniej fotografiami, odręcznie zapisanymi tekstami piosenek, wpisami z dzienników, unikalnymi pamiątkami oraz wspomnieniami muzyków dokumentującymi proces pisania i nagrywania albumu.

– „Queen II” było największym krokiem naprzód, jaki kiedykolwiek wykonaliśmy. Tak naprawdę to właśnie wtedy zaczęliśmy tworzyć muzykę w taki sposób, w jaki chcieliśmy to robić, a nie tak, jak próbowano nas do tego nakłonić – przyznaje Brian May.Rozwijamy własne brzmienie. Byliśmy pionierami wielośladowego nagrywania. Dawało to ogromną paletę możliwości – mogliśmy tworzyć potężne chóralne partie, dysponując zaledwie trzema głosami – dodaje Roger Taylor.

Na przestrzeni lat fani okrzyknęli „Queen II” koroną w dorobku zespołu. Jednym z największych wielbicieli albumu jest wokalista Guns N’ Roses Axl Rose, który powiedział: – W przypadku Queen mam swojego faworyta – to „Queen II”. Gdy ten album wychodził, początkowo podobały mi się tylko pojedyncze utwory. Z czasem umysł otwierał mi się na różne style. Ta płyta była czymś, co zawsze chciałem osiągnąć.

Do przygotowania nowego miksu May i Taylor zaprosili zespół, który pracował wcześniej nad reedycją „Queen I” i kilku innych wydawnictw nadzorowanych przez gitarzystę i perkusistę Queen.

– Chodziło o to, by wydobyć z tych utworów jeszcze większą klarowność. Nie chcieliśy niczego dodawać, ale pokazać więcej tego, co już tam było i osiągnąć pożądane brzmienie – wyjaśnia Justin Shirley-Smith.

„Queen II”, podobnie jak debiut, powstawało w londyńskim Trident Studios. Współproducentem płyty był Roy Thomas Baker. W trakcie prac nad „dwójką” członkowie Queen w pełni przejęli kontrolę nad swoim losem. Byli do tego doskonale przygotowani – utwory „Father To Son” i „Ogre Battle” wykonywali na koncertach już we wrześniu 1973 r. Efektem był album, który nie tyle zburzył dotychczasowe schematy, ale stworzył je na nowo – w znacznie większej skali.

– Chciałem dać z siebie wszystko, nie iść na żadne kompromisy. Cały zespół nie uznaje półśrodków – mówił w okresie nagrywania albumu Freddie Mercury.
Wydany pierwotnie w Wielkiej Brytanii 8 marca 1974 r. „Queen II” do dziś brzmi niezwykle. Odważne, śmiałe i ambitne – to dzieło zespołu o niezachwianej wierze w siebie, wizji i możliwościach. Utwory obejmują zarówno złożone i misternie skonstruowane kompozycje, jak i surowe, ciężkie fragmenty, z wokalami ułożonymi w niemal operowe struktury oraz słynną „gitarową orkiestrą” Briana Maya.

Podobnie jak zdobiące okładkę ikoniczne zdjęcie autorstwa Micka Rocka, „Queen II” to album światła i cienia. Zamiast tradycyjnych stron A i B, album został podzielony na Side White i Side Black. Pierwszą z nich zdominowały kompozycje Briana Maya, w tym „Father To Son” oraz eteryczne „White Queen (As It Began)”, a zamyka ją utwór Rogera Taylora „The Loser In The End”.

Side Black należy do Freddiego Mercury’ego i jego złożonych muzycznych wizji – od potężnego „Ogre Battle”, przez inspirowany malarstwem Richarda Dadda „The Fairy Feller’s Masterstroke”, aż po „Seven Seas Of Rhye”, który był pierwszym hitem zespołu w Wielkiej Brytanii. Centralnym punktem jest wieloczęściowy „The March Of The Black Queen”.
– „The March Of The Black Queen” był zdecydowanie zapowiedzią „Bohemian Rhapsody”. Umysł Freddiego działał na zupełnie innym poziomie – uważa Brian May.
Nowe wydanie znacząco poszerza kontekst albumu.

CD2: „Queen II – Sessions” zawiera w pełni niepublikowane wcześniej wersje wszystkich utworów w postaci nagrań roboczych z sesji w Trident Studios – z pomyłkami, wersjami roboczymi i rozmowami członków zespołu.

„Sessions” prezentuje alternatywną listę utworów, pokazującą, jak powstawał album. Niektóre nagrania, takie jak „Father To Son” i „Some Day One Day”, zawierają wokale robocze oraz partie muzyczne subtelnie różniące się od ostatecznych wersji, podczas gdy inne – jak „The Fairy Feller’s Master-Stroke” i „The March Of The Black Queen” – ukazują kwartet dążący do perfekcyjnego dopracowania napisanej przez siebie muzyki.

– Te odrzuty pokazują, jak bardzo oddany i jak niezwykle precyzyjny był zespół – mówi Joshua J Macrae, który wraz z Justinem Shirley-Smithem i Krisem Fredrikssonem przejrzał dziesiątki godzin nagrań, aby wybrać odpowiednie wersje do publikacji.

CD3: „Queen II – Backing Tracks” prezentuje utwory bez głównych wokali, eksponując kunszt instrumentalny zespołu.
CD4: „Queen II – At The BBC” zawiera nagrania z sesji dla BBC Radio 1, przygotowane dla legendarnych prezenterów Johna Peela i Boba Harrisa.
CD5: „Queen II Live” zawiera nagrania koncertowe z londyńskich występów w Rainbow Theatre oraz Hammersmith Odeon, ukazujące zespół u szczytu możliwości scenicznych. – Wychodzimy na scenę, dajemy z siebie wszystko i zostawiamy publiczność w osłupieniu – mówił w 1974 r. Brian May.

Integralną częścią wydania jest także 112-stronicowa książka zawierająca niepublikowane zdjęcia, odręcznie zapisane teksty, listy, notatki i archiwalne materiały, tworzące wielowymiarowy obraz powstawania albumu.

52 lata po premierze „Queen II” pozostaje jednym z najważniejszych kamieni milowych w historii zespołu – wyraźną deklaracją ich tożsamości i możliwości.
– Pędziliśmy naprzód, tworząc wokalne i instrumentalne aranżacje – to było spełnienie marzeń. Nosiliśmy to w sobie od dawna i w końcu mogliśmy to urzeczywistnić – mówi Brian May, na co Roger Taylor dodaje: – Żaden inny album nie brzmi jak „Queen II”. Zyskaliśmy własną tożsamość – i po prostu robiliśmy to, co chcieliśmy zrobić.

„Queen II” – Collector’s Edition 2026 Mix (5CD+2LP) – lista utworów:
CD1: Queen II – 2026 Mix
1. Procession
2. Father To Son
3. White Queen (As It Began)
4. Some Day One Day
5. The Loser in the End
6. Ogre Battle
7. The Fairy Feller's Master–Stroke
8. Nevermore
9. The March of the Black Queen
10. Funny How Love Is
11. Seven Seas Of Rhye
CD2: Queen II – Sessions
1. Procession (Stage Intro Tape – April 1973)
2. Father To Son (Takes 4 & 9 – with Guide Vocal)
3. As It Began (Brian's Studio Demo – October 1969)
4. Some Day One Day (Take 1 – with Guide Vocals)
5. The Loser In The End (Roger's First Demo)
6. The Loser In The End (Roger's Second Demo)
7. Ogre Battle (Takes 2 & 6 – with Guide Vocal)
8. The Fairy Feller's Master–Stroke (Takes 4 & 9)
9. Nevermore (Take 6)
10. The March Of The Black Queen (First Section Takes 3 & 5)
11. The March Of The Black Queen (Second Section Take 1)
12. Funny How Love Is (Take 4)
13. Seven Seas Of Rhye (Takes 4, 5 & 6)
14. I Do Like To Be Beside The Seaside (Take 4)
15. See What A Fool I've Been (B–side Version 2026 Mix)
16. Not For Sale (Polar Bear)
CD3: Queen II – Backing Tracks
1. Procession
2. Father To Son
3. White Queen (As It Began)
4. Some Day One Day
5. The Loser in the End
6. Ogre Battle
7. The Fairy Feller's Master–Stroke
8. Nevermore
9. The March of the Black Queen
10. Funny How Love Is
11. Seven Seas Of Rhye
CD4: Queen II – At The BBC
1. See What a Fool I've Been (BBC Session 2, July 1973 – 2011 Mix)
2. Ogre Battle (BBC Session 3, December 1973)
3. Nevermore (BBC Session 4, April 1974)
4. White Queen (As It Began) (BBC Session 4, April 1974)
5. Procession – Intro Tape (Live at Golders Green Hippodrome, 13th September 1973)
6. Father To Son (Live at Golders Green Hippodrome, 13th September 1973)
7. Son And Daughter (Live at Golders Green Hippodrome, 13th September 1973)
8. Guitar Solo (Live at Golders Green Hippodrome, 13th September 1973)
9. Son And Daughter – Reprise (Live at Golders Green Hippodrome, 13th September 1973)
10. Ogre Battle (Live at Golders Green Hippodrome, 13th September 1973)
11. Liar (Live at Golders Green Hippodrome, 13th September 1973)
12. Jailhouse Rock (Live at Golders Green Hippodrome, 13th September 1973)
CD5: Queen II – Live
1. Procession – Intro Tape (Live at the Rainbow, March 1974)
2. Father To Son (Live at the Rainbow, March 1974)
3. Ogre Battle (Live at the Rainbow, March 1974)
4. White Queen (As It Began) (Live at the Hammersmith Odeon, December 1975)
5. The March Of The Black Queen (Live at the Rainbow, March 1974)
6. The Fairy Feller's Master–Stroke (Live at the Rainbow, March 1974)
7. Seven Seas Of Rhye (Live at the Rainbow, March 1974)
8. See What A Fool I've Been (Live at the Rainbow, March 1974)
LP1: Queen II – 2026 Mix (Side White)
1. Procession
2. Father To Son
3. White Queen (As It Began)
4. Some Day One Day
5. The Loser in the End
LP2: Queen II – 2026 Mix (Side Black)
1. Ogre Battle
2. The Fairy Feller's Master–Stroke
3. Nevermore
4. The March of the Black Queen
5. Funny How Love Is
6. Seven Seas Of Rhye

źródło: Universal Music

Zarejestrowany 5 października 2025 roku podczas koncertu "KSU Akustycznie" w Filharmonii Podkarpackiej w Rzeszowie najnowszy album pt. "Filharmonia" to 21 utworów w klasycznym, autentycznym stylu zespołu, wypracowanym przez prawie pięć dekad działalności.
Emocje, pasja i miłość do punk rocka grają tu główną rolę.

Na płycie znajdziecie nieśmiertelne utwory, m.in. "Pod prąd", "1944", "Jabol punk", "Za mgłą" czy "Moje Bieszczady" – wszystko w akustycznym wydaniu, ale bez kompromisów !

Wydawnictwo dostępne w formatach: CD (trzy różne warianty okładek) oraz 2 LP gatefold.

PREMIERA PŁYTY: 22.05.2026 r.

źródło: Mystic Production

Diatom to gdańska formacja poruszająca się w stylistyce post metalu, post oraz alt rocka. Zespół powstał w 2018 roku jako trio instrumentalne, debiutując rok później wydawnictwem „Diatom". Od 2021 roku skład współtworzy wokalista Michał Kulniew. Ich dyskografię zamyka album „Sól" (2022), wydany nakładem Lynx Music.

Cztery lata od debiutu, Diatom powraca z albumem „Low Light". To melancholijna, poetycka płyta, na której pojawia się wiele różnych wątków, takich jak utracona miłość, fanatyzm, poświęcenie czy wizja końca świata.

Nowy album stanowi odejście od dotychczasowych struktur progresywnych w stronę kompozycji łączących rockową melodykę z elementami muzyki metalowej. Na płycie „Low Light" rozbudowane aranżacje instrumentalne kontrastują z sekcjami o dużym ciężarze dźwiękowym, tworząc przestrzeń dla różnorodnych form wyrazu. Całość materiału powstała w pełnej swobodzie twórczej, co pozwoliło grupie na opracowanie najbardziej rozbudowanych utworów w ich dotychczasowej dyskografii.

Lista utworów albumu "Low Light":

1. Silver
2. For Mercy
3. Until
4. Below
5. Everlasting
6. Riverbeds
7. Met
8. The Northern Veil
9. From Here

Diatom:
Michał Kulniew – wokal
Jakub Kolan – gitara
Marcin Szkiel – bas
Bartłomiej Sokołowski – perkusja

źródło: Filip Sarniak

Wokalista i gitarzysta zespołu, Lasota, wyjaśnia:

„Nowy singiel to hymn ku czci naszej północnej dziczy, krainy wilczych stad, prastarych lasów i czystych wód. Ta pieśń rozbrzmiewa w każdym dniu spędzonym tutaj. Cały album jest kwintesencją naszego rozumienia naturalnej, surowej intensywności, balansującej na granicy chaosu. Jak zawsze, nagraliśmy album na żywo – tym razem wśród ruin jednego z wielu zamków, które wciąż stoją na naszej ziemi. W jego pustych, opuszczonych salach odkryliśmy nowy wymiar muzycznego naturalizmu. Aura tego miejsca jest namacalnie osadzona w brzmieniu całości. Tytuł „lauks" odnosi się do sposobu, w jaki nasi przodkowie współistnieli ze sobą. W kontekście albumu oznacza tożsamość, instynkt terytorialny i granicę między nami a nimi".

Przy okazji premiery płyty, Varmia ruszy w trasę koncertową promującą nowy album. Szczegóły przedstawiają się następująco:

9.04 – Graffiti – Lublin

10.04 – Piwnice – Rzeszów

11.04 – Zaczek – Kraków

12.04 – Łącznik – Wrocław

16.04 – Grizzly Drizzly – Gdańsk

17.04 – Stage Baza – Olsztyn

18.04 – Workot – Łódź

19.04 – Mechanik – Warszawa

Zespół Varmia powstał w 2016 roku z inicjatywy wokalisty, gitarzysty i kompozytora Lasoty, którego misją jest łączenie black metalu z elementami, które są hołdem dla starożytnych plemion bałtyckich z historycznej Warmii w północnej Polsce. Lasota, oprócz ostrego growlu, stosuje także tradycyjną, dawną technikę „czystego" śpiewu, używaną podczas starożytnych rytuałów w Europie Środkowo-Wschodniej. Klasyczne metalowe instrumentarium jest uzupełnione przez tradycyjne instrumenty etniczne Bałtyckich Rytów (między innymi tagelharpa, róg, tuba czy krzywuła). Efekt końcowy to porywający miks mrocznych metalowych brzmień, nawiązujących do ducha wczesnych nagrań Enslaved, Satyricon, Primordial i Wolves in the Throne Room, z elementami folkowymi, które są charakterystyczne dla Wardruna i Heilung.

Tracklista:

1. czarne drogi Xsiężyca
2. zwykli zmarli
3. niekrwi
4. stēisan azzaran waks
5. dzień, pół nocy
6. der tot Adalbert
7. korona
8. ...po widok

źródło: Mystic Production

Michalina Maja Rutkowska jest dobrze znana publiczności jako wokalistka post metalowego zespołu Datûra. Ich debiutancki album "Obsidian" cieszył się dużym zainteresowaniem i bardzo dobrymi recenzjami.

Teraz Maja odkrywa przed publicznością swój projekt Atavia, którego muzyka powstawała jeszcze w 2018 roku, ale dopiero teraz nabrała profesjonalnego kształtu. Na początek pierwszy utwór - 'To The Old Ones'

Atavia narodziła się na początku 2018 roku jako solowy projekt Michaliny Mai Rutkowskiej - wokalistki znanej z zespołu Datûra. Początkowe eksperymenty muzyczne Mai oscylowały wokół ambientu, dark folku i psychodelii, przybierając formę abstrakcyjnych pejzaży dźwiękowych. Z czasem brzmienie kompozycji zaczęło ewoluować w stronę rocka i post-punka, a utwory zyskały bardziej piosenkową strukturę. Potem do Atavii dołączyli Tomek Wazia (perkusja) oraz Szymon Stadniczenko (gitara), przekształcając solowy projekt w power trio.

Singiel 'To the Old Ones', którym debiutuje Atavia to symboliczny hymn dedykowany rodzinie autorki. Opowiada o porzuceniu starego "ja", odcięciu pępowiny i wejściu w nowy wymiar dorosłości.

Słowo Atavia zostało zaczerpnięte z terminu „atawistyczna nostalgia" Phila Hine'a, autora książek na temat magii chaosu. W skrócie, ów termin oznacza tęsknotę za pierwotnymi siłami drzemiącymi w człowieku, które utracił w procesie ewolucji. Według Hine'a, człowiek jest w stanie przywołać owe siły obcując ze zwierzętami, czyli swymi odległymi przodkami. W nazwie projektu wybrzmiewa hołd dla świata niezwerbalizowanego, podświadomego, prymitywnego. Jest to świat, z którego wypłynęły pomysły na album "To the Old Ones".

Atavia:
Michalina Maja Rutkowska - wokal, bass, synth
Tomek Wazia - perkusja
Szymon Stadniczenko - gitara


źródło: Filip Sarniak

"Wizja sztuki i hałasu, którą rozwija Kim Gordon, z biegiem lat staje się coraz wyraźniejsza - nawet jeśli nieustannie się zmienia. Po ponad czterech dekadach jej twórczość wciąż brzmi jak wyzwanie rzucone słuchaczom". Tak... to absolutna prawda, przekonacie się o tym słuchając audycji "Rock Radio" w Polskim Radiu Rzeszów w środę 25 marca 2026 r od godz.20.05

Lista utworów:

Deep Purple: Highway Star
Deep Purple: Pictures Of Home
Deep Purple: Never Before
Linkin Park: Don't Stay
Linkin Park: Lying From You
Linkin Park: Hit The Floor
Corruption: The Trail
Corruption: Tequila Mezcal
Aerosmith: Make It
Aerosmith: Mama Kin
Placebo: Teenage Angst
Placebo: 36 Degrees
Placebo: Nancy Boy
Kim Gordon: Play Me
Kim Gordon: No Hands
Kim Gordon: Black Out
KSY: Dreams
KSY: Reflections
Pinn Dropp: Point Of No return
Pinn Dropp: L'Illumination
Jimi Hendrix: Georgia Blues

Jedna z najbardziej oryginalnych i niezależnych postaci polskiej muzyki rockowej. Kompozytor, basista, wokalista i autor tekstów, który od ponad czterech dekad konsekwentnie idzie własną drogą. Artysta związany z Wrocławiem, gdzie się urodził i gdzie rozpoczęła się jego muzyczna historia.

Na przełomie lat 70. i 80 założył legendarny zespół Klaus Mitffoch. Jedyny album grupy – uznany dziś za jedną z najważniejszych płyt w historii polskiego rocka – na trwałe zapisał się w historii muzyki. Po rozwiązaniu zespołu Janerka rozpoczął działalność solową, wydając w 1986 roku album „Historia podwodna". Od tego momentu konsekwentnie buduje własny, niepowtarzalny język muzyczny, łączący rock, elektronikę i nieoczywiste rozwiązania brzmieniowe z charakterystycznymi, pełnymi ironii i neologizmów tekstami Janerka wymyka się prostym klasyfikacjom.

Na swoim koncie ma wiele ważnych albumów, w tym „Ur", „Bruhaha", „Dobranoc", „Fiu Fiu", „Plagiaty" oraz wydany po latach przerwy album „Gipsowy odlew falsyfikatu". Wiele utworów artysty – takich jak „Konstytucje", „Ta zabawa nie jest dla dziewczynek", „Jezu jak się cieszę", „Rower" czy „Strzeż się" – na stałe weszło do kanonu polskiej muzyki.

W 2023 roku po ukazaniu się długo wyczekiwanej (18 lat) płyty artysty "Gipsowy odlew falsyfikatu", wydawało się, że za chwile powstanie kolejna płyta i że powrót do koncertowania będzie trwał kolejne lata. Ten refleksyjny album został bardzo ciepło przyjęty przez fanów i krytyków (m.in. wyróżniono go jako polską płytę roku w redakcyjnych plebiscytach "Polityki" i "Gazety Wyborczej", „Onetu"jak i branży -5 Fryderyków). Ale Lech Janerka postanowił zakończyć w tym roku działania koncertowe.

Podczas wyjątkowego koncertu w sali NFM, który odbędzie się 2 października, artysta zaprezentuje najważniejsze utwory ze swojej wieloletniej kariery. Będzie to spotkanie z muzyką jednego z najbardziej niepokornych twórców polskiej sceny – pełne refleksji, charakterystycznego humoru i niepowtarzalnej atmosfery.

Koncert we Wrocławiu będzie miał szczególny charakter. W swoim rodzinnym mieście artysta podziękuje publiczności za lata towarzyszenia mu na estradowej drodze – muzyką.

Będzie to ostatni koncert Lecha Janerki we Wrocławiu.

źródło: Mystic Production

Ikoniczny norweski artysta MORTIIS prezentuje oszałamiający teledysk do utworu „Ghosts of Europa”. Jest to również utwór tytułowy (z udziałem wokalistki Sarah Jezebel Deva (THE KOVENANT, CRADLE OF FILTH i inni) oraz Laurie Ann Haus (BLIZZARD GAMES, TODESBONDEN), a także z dodatkowymi syntezatorami i sekwencerami autorstwa Thorstena Quaeschninga z TANGERINE DREAM) oraz pierwszy singiel zapowiadający jego nadchodzący album długogrający.

Album „Ghosts of Europa” zaplanowano na premierę 26 czerwca 2026 roku.

MORTIIS komentuje utwór „Ghosts of Europa”:

„Ta piosenka przyjmowała wiele kształtów i form, aż w końcu w pewnym sensie odnalazła samą siebie” – pisze Norweg. „Nigdy nie przypuszczałem, że skończy w takiej formie. Dziwnej, tajemniczej i chóralnej. Zaczęła się jako coś prostego, jako inny utwór z innym tytułem, który był stopniowo dekonstruowany i przekształcany. Nie wynikało to z niezadowolenia z oryginału, lecz z pojawiania się kolejnych warstw nowych pomysłów. Choć jestem podekscytowany tą nową ‘formą’ i tym, jak się ukształtowała, sam tytuł, istniejący już od lat, wydaje się nieco — i niestety — proroczy, choć nigdy nie było to moją intencją.”

Twórcy teledysku

Scenariusz i reżyseria: Claudio Marino
Pierwszy asystent reżysera: Daniel Josefsson
Produkcja: Artax Film
Korekcja kolorów: Yellowtone

Obsada

Kobieta: Enya Ellefsen
Wyrocznia: Gunn Johansson
Strażnicy klucza: Daniel Josefsson i Mortiis

Lista utworów

Ghosts of Europa
Return to the Old Fields
The Faith That Fades Away
Violent Silence
Transcending Morpheus
Tundra, Heart of Hell
Tribes of Dystopia
Farewell Romero

źródło: United Forces PR