Istnieje pewien szczególny rodzaj zespołu, który zdobywa swoje miejsce nie poprzez agresywne zabieganie o uwagę słuchacza, a przez bycie blisko odbiorcy. Alcantara, sycylijska formacja progresywno-rockowa, należy właśnie do tej kategorii. Ich nowy album koncertowy „In Concert" stanowi zarówno znakomite wprowadzenie dla tych, którzy dopiero odkrywają zespół, jak i wartościową pozycję dla słuchaczy już pozostających pod jego urokiem.

„In Concert" dokumentuje wykonanie przez Alcantarę całego albumu „Tamam Shud" (2025), uzupełnione o najważniejsze utwory z debiutanckiego „Solitaire" (2019). Powstał dzięki temu zapis koncertowy, który nie tylko odtwarza materiał studyjny, ale wręcz go rozwija i pogłębia. Muzyka oddycha tutaj inaczej — przestrzenie, które na albumie studyjnym budowały nastrój zadumy, na żywo nabierają energii i pulsują życiem. Powolne, niemal niezauważalne budowanie atmosfery, będące jednym z największych atutów „Tamam Shud", podczas koncertu działa jeszcze mocniej, pozwalając usłyszeć, jak zespół świadomie i cierpliwie rozwija każdy muzyczny moment.

„In Concert" funkcjonuje jako pełnoprawne nowe wydawnictwo właśnie dlatego, że nie jest jedynie pamiątką z trasy koncertowej. Dla osób, które dopiero poznają Alcantarę, jest to idealny punkt wejścia do ich twórczości. Dla tych, którzy już znają „Tamam Shud" i „Solitaire", pozycja wręcz obowiązkowa.

źródło: OSKAR Records

Michalina Maja Rutkowska, najbardziej znana jako wokalistka zespołu Datûra, stoi na czele projektu Atavia. Zespół gra mieszankę psychodelii, doom i post metalu, z elementami ambientu i dark folku. Dzisiaj swoją premierą ma pierwszy album Atavii - "To the Old Ones".

Atavia narodziła się na początku 2018 roku jako solowy projekt Michaliny Mai Rutkowskiej - wokalistki znanej z zespołu Datûra. Początkowe eksperymenty muzyczne Mai oscylowały wokół ambientu, dark folku i psychodelii, przybierając formę abstrakcyjnych pejzaży dźwiękowych. Z czasem brzmienie kompozycji zaczęło ewoluować w stronę rocka i post-punka, a utwory zyskały bardziej piosenkową strukturę. Można tu także usłyszeć inspiracje rockiem psychodelicznym, elektroniką, a nawet doom metalem. Z biegiem czasu do Atavii dołączyli Tomek Wazia (perkusja) oraz Szymon Stadniczenko (gitarzysta zespołu Defying), przekształcając solowy projekt w power trio.

Album "To the Old Ones" jest zbiorem historii o spotkaniach, podróżach i odmiennych stanach świadomości. Piosenki powstawały w różnych miejscach i okolicznościach - nad brzegiem morza, w leśnej głuszy i pośród miejskiego zgiełku.

Słowo Atavia zostało zaczerpnięte z terminu „atawistyczna nostalgia" Phila Hine'a, autora książek na temat magii chaosu. W skrócie, ów termin oznacza tęsknotę za pierwotnymi siłami drzemiącymi w człowieku, które utracił w procesie ewolucji. Według Hine'a, człowiek jest w stanie przywołać owe siły obcując ze zwierzętami, czyli swymi odległymi przodkami. W nazwie projektu wybrzmiewa hołd dla świata niezwerbalizowanego, podświadomego, prymitywnego. Jest to świat, z którego wypłynęły pomysły na album "To the Old Ones".

Lista utworów albumu "To the Old Ones"
1. Waterfalls
2. Azure
3. Inclinations
4. Of the Longest Night
5. To the Old Ones
6. Vesta
7. Flowers Off
8. Turn It On

Atavia:
Michalina Maja Rutkowska - wokal, bass, synth
Tomek Wazia - perkusja
Szymon Stadniczenko - gitara

źródło: Filip Sarniak

Najnowsze wydawnictwo alternatywnego zespołu rockowego The Nearlies z regionu Pays de Gex zostało wyprodukowane przez Roba Carsona i zawiera gościnne występy Sebastiana Volco (Gotan Project) oraz Hanka Soonhilla.

No Luck Yet to zbiór siedmiu utworów i jednocześnie krok naprzód w rozwoju zespołu dzięki włączeniu psychodeliczno-jazzowego saksofonu do stałego składu. Echo gitar wciąż przywołuje najpiękniejsze brzmienia lat 70. i 80., podczas gdy teksty poruszają tematykę szerszego, kosmicznego oczekiwania i opóźnienia. To esencja brzmienia The Nearlies – zespół dopracował swoją artystyczną wizję, łącząc znajome elementy dźwiękowe z nowo odkrytą bezpośredniością przekazu.

Biografia

Muzyka The Nearlies, określana również mianem „Ghost Rock”, czerpie inspiracje z rocka i surf rocka lat 60. i 70. XX wieku. Charakteryzuje się bogactwem melodii oraz wyrazistą dynamiką. Jest to połączenie klasycznych brzmień, gitar nasyconych pogłosem oraz nastrojowego, niemal nawiedzonego wokalu.

Zespół tworzy utwory jednocześnie literackie i pełne pasji, z żywiołową, zakorzenioną w tradycji energią. The Nearlies powstał w 2008 roku w regionie Pays de Gex z inicjatywy dwojga fińskich muzyków – Jarmo i Hanny Kortesmaa. Po okresie współpracy z kilkoma perkusistami i starannym dopracowaniu składu, w 2020 roku ukazał się ich debiutancki album Ghost Rock, a następnie Fresh Memories w 2023 roku.

Najnowszy album, „No Luck Yet”, prezentuje nowe oblicze zespołu dzięki dołączeniu saksofonisty oraz nowego perkusisty. W 2026 roku skład The Nearlies tworzą:

Hanna Kortesmaa – wokal, gitara basowa
Jarmo Kortesmaa – gitara
Emmanuel Saget – saksofon, wokale wspierające
Philippe Lachaise – perkusja, wokale wspierające

źródło: Inverse Record

Blindead 23, wcześniej znany jako Blindead, to przedstawiciel avant-metalu, na którego czele stoi były gitarzysta Behemoth, Mateusz „Havoc" Smierzchalski i wokalista Patryk Zwoliński, a w jego składzie znaleźli się również Roger Öjersson (ex-Katatonia) i Paweł „Pavulon" Jaroszewicz (Vltimas, ex-Vader, ex-Decapitated). Nowe wcielenie zespołu łączy atmosferę wczesnych nagrań Blindead – sludge i post-metal, z ciężkimi riffami i hipnotyzującą elektroniką – w rozwiniętą i ulepszoną formę. Pierwszymi wydawnictwami po „odrodzeniu" Blindead 23 były EP-ka „Vanishing", a następnie 7-calowy winylowy singiel „Disposed", który był pierwszym nagraniem dla Peaceville Records.

Terminy najbliższych koncertów:

2.10.2026 – Szczecin, Kosmos

3.10.2026 – Zielona Góra, Kawon

9.10.2026 – Lublin, Zgrzyt

10.10.2026 – Białystok, Sześcian

17.10.2026 – Gdynia, Ucho

23.10.2026 – Wrocław, Łącznik

24.10.2026 – Rybnik, Odyseja

25.10.2026 - Poznań, TBA

„Deuterium" został nagrany w 2023 roku, ale przez kolejne lata był starannie kształtowany i dopracowywany. Materiał urzeka stratosferycznymi pejzażami dźwiękowymi, które trwają blisko godzinę, tworząc wielowarstwowe i inspirujące dzieło. Sam album jest opisywany jako koncepcyjna podróż, którą należy traktować jako podnoszącą na duchu, a jednocześnie często mroczną refleksją nad duszą. Kontynuując to, co zostało zapoczątkowane przez utwór „Disposed", „Deuterium" to zdecydowanie nowa jakość eksperymentalnego i progresywnego metalu. „Deuterium" został nagrany i wyprodukowany przez Davida Castillo (Opeth, Carcass, Katatonia, Leprous) w Studio Gröndahl w Sztokholmie. Za miks i mastering odpowiada wieloletni przyjaciel zespołu, Kuba Mańkowski.

Tracklista:

Immersion I [07:42]

Immersion II [10:52]

Wither [03:39]

Worst Laid Plans [10:45]

Deuterium [07:46]

Towards the Dark [06:53]

You Are the Universe [06:04]

Blindead 23:

Patryk Zwoliński - vocals

Mateusz Śmierzchalski - guitars, synths, piano & soundcapes

Roger Öjersson - guitars, keys & vocals

Paweł Jaroszewicz - drums

"Deuterium" została zarejestrowana z dodatkowym udziałem:

Maciej Janas - guitars, piano & backing vocals

Vinicius Nunes - bass

Stephane Azam – synths

źródło: Mystic Production

Daffodil Pill to wrocławska formacja łącząca neo psychodelę z surf-rockową motoryką. Zespół ewoluuje w stronę szybszego tempa i surowej energii. Grupa ma na koncie ponad 80 koncertów w Polsce i za granicą oraz debiut studyjny z 2024 roku wyprodukowany przez Marcina Borsa. Daffodil Pill otrzymało tytuł „Artysta Roku 2022" (Polska Muzyka Alternatywna), Wrocławską Nagrodę Kulturalną „WARTO" oraz znalazło się na międzynarodowej kompilacji Weedian „Trip to Poland".

„Live at NCPP" to album wrocławskiego kwartetu zarejestrowany w Opolu, w Narodowym Centrum Polskiej Piosenki. Na płycie znajduje się sześć nowych utworów i dwa znane z debiutanckiego albumu "Daffodil Pill".

Nagranie koncertu to pełnoprawna płyta zespołu, ponieważ stanowi zapis odrzucający studyjne metody pracy na rzecz żywej energii, surf rocka i neo psychodelii. Materiał został skonstruowany jako jeden spójny organizm, w którym utwory płynnie przechodzą jeden w drugi, tworząc nieprzerwaną strukturę, którą w procesie końcowym przepuszczono przez analogową kasetę magnetofonową.

Album „Live at NCPP" opiera się na dualizmach brzmieniowych i lirycznych, balansując między motywami dnia i nocy oraz bezpieczeństwa i ryzyka. Podróż rozpoczyna transowa kompozycja 'Loopin' Back', po której następują oniryczne 'Spirit Switcher' oraz osadzone w hipisowskiej stylistyce 'Summer Children'. W dalszej części płyta nabiera mroczniejszego charakteru poprzez utwory 'Gilgamei' i 'Ancient Thoughts', aby ostatecznie znaleźć ujście w zamykającym całość, szorstkim i szybkim 'Wanna Feel It'. „Live at NCPP" stanowi surowy, organiczny i psychodeliczny rytuał.

Lista utworów albumu "Live at NCPP":
1. Loopin' Back
2. Hyperion
3. Spirit Stretcher
4. Summer Children
5. Night Without Soul
6. Gilgamei
7. Ancient Thoughts
8. Wanna Feel It

Daffodil Pill:
Filip Dudek - wokal, gitara, klawisze, syntezatory, harmonijka
Dawid Stawiarz - gitara, wokal wspierający
Mateusz Wróblewski - bas, wokal wspierający
Adam Chmura - perkusja, oprawa graficzna

źródło: Filip Sarniak

Sześć lat po wydaniu albumu Halo of Hurt, Seahaven powraca z nadchodzącym, czwartym studyjnym albumem zatytułowanym po prostu Seahaven, który ukaże się 5 czerwca nakładem Pure Noise Records.

Wyprodukowany samodzielnie przez zespół, nagrany przez Alexa Estradę w Pale Moon Ranch w Juniper Hills, Kalifornia, a zmiksowany i zmasterowany przez nagrodzonego Grammy producenta Will Yip, album Seahaven pokazuje zespół z Torrance w Kalifornii w być może ich najbardziej charakterystycznym i dojrzałym wydaniu do tej pory.

SEAHAVEN
Seahaven
Pure Noise Records
5 czerwca 2026

Album został napisany głównie przez wokalistę i gitarzystę Kyle’a Soto. Prace nad nim rozpoczęły się w kwietniu 2025 roku, kiedy Soto napisał utwór „Wedding Bells”, pierwszy numer na płytę. Od tego momentu inspiracja pojawiała się bardzo szybko. Pracując w swoim domowym studiu, Soto często kończył szkice całych utworów w ciągu jednej nocy, podążając – jak sam to określa – za twórczym „stanem flow”, który pozwalał piosenkom powstawać naturalnie, bez nadmiernego analizowania.

„Oczywiście, w ciągu ostatnich kilku lat wiele działo się w moim życiu i próbuję to wszystko poukładać” – wyjaśnia Soto. „Nie próbowałem świadomie przelać tego wszystkiego na piosenki, ale siadałem z gitarą, żeby zobaczyć, co się wydarzy, i kończyło się na pisaniu.”

Gdy powstały pierwsze pomysły, Soto przedstawił je reszcie zespołu – gitarzyście Cody’emu Christianowi, basiście Mike’owi DeBartolo i perkusiście Ericowi Findlayowi – którzy wspólnie nagrali album w Pale Moon Ranch. Efektem jest płyta rozwijająca brzmienie, które Seahaven budował od swojego powstania w 2009 roku, jednocześnie wprowadzając je na nowe emocjonalne i dźwiękowe terytoria.

„Ten album łączy elementy wszystkich naszych wcześniejszych wydawnictw” – mówi Soto. „Najlepiej oddaje nasze brzmienie, dlatego uznaliśmy, że trafnie będzie nazwać go po prostu Seahaven – jako deklarację: to jest brzmienie tego zespołu.”

Na całym albumie Seahaven łączy głęboko introspektywne teksty z jednymi z najbardziej chwytliwych melodii w swojej karierze. Utwory takie jak „Hellbound”, „February Flowers” i „Infinite Blue” zestawiają emocjonalny ciężar z unoszącymi się melodiami, podczas gdy spokojniejsze momenty, jak „Remember Me” i zamykający album „Companion”, eksplorują tematykę pamięci, straty oraz kruchości życia.

Zespół przygotowuje się obecnie do serii koncertów w Wielkiej Brytanii i Europie, które rozpoczną się 20 kwietnia. Seahaven ogłosił także terminy nadchodzącej amerykańskiej trasy koncertowej, która ruszy 2 czerwca w San Diego (Kalifornia) w klubie Soma Sidestage. Trasa potrwa do końca miesiąca i obejmie miasta takie jak Brooklyn, Cleveland, Los Angeles, Filadelfia, Chicago i wiele innych.

źródło: Pure Noise Records