Menu

EPIQ GLADE – autorskie kompozycje rockowe i „Crack of It All”

EPIQ GLADE to autorski projekt muzyczny Piotra Rosika, łączący własne kompozycje z możliwościami współczesnych narzędzi technologicznych. Jego brzmienie nawiązuje do rocka lat 70. i 80. — wyrazistych melodii, mocnych gitar, rozbudowanych partii klawiszowych i wokalnego rozmachu.

Punktem wyjścia są kompozycje Piotra Rosika, powstające przy pianinie. Nagrania melodii i muzycznych szkiców są następnie rozwijane z wykorzystaniem Suno, które służy do opracowania aranżacji oraz wygenerowania wokalu i partii instrumentalnych. Teksty również powstają z pomocą Suno. W przypadku „Another Day, Another Dawn" i „Crack of It All" ich koncepcję, tematykę i kierunek określił Piotr Rosik.

Muzyce towarzyszy fikcyjny, sześcioosobowy zespół. Jego członkowie mają własne imiona, wizerunki i role. Portrety muzyków, okładki singli i logo powstały z wykorzystaniem ChatGPT, pod kierunkiem artystycznym Piotra Rosika.

Docelowo EPIQ GLADE ma tworzyć szerszy, nostalgiczny świat, w którym kompozycje, postacie i oprawa wizualna przywołują atmosferę dawnych rockowych nagrań, koncertów i okładek płyt. To próba odnalezienia we własnej muzyce emocji związanych z tamtym okresem i przedstawienia ich za pomocą dostępnych dziś środków.

Na kanale zespołu opublikowano dotąd trzy single:

  • „When the Last Train Leaves" — utwór o miłości, tęsknocie i obietnicy pozostania przy drugiej osobie.
  • „Another Day, Another Dawn" — refleksję nad przemijaniem, pamięcią o bliskich i kruchością życia.
  • „Crack of It All" — piosenkę inspirowaną tragicznymi wydarzeniami w Krakowie, poświęconą policjantom, chirurgom oraz cichym bohaterom niosącym pomoc. Utwór stawia również pytania o przeznaczenie i możliwość wpływania na własny los.

Okładka „Crack of It All" przedstawia symboliczną wizję krakowskiego Rynku, podzielonego między szarość i światło. Kontrast ten odwołuje się do tragedii, nadziei i ludzkiej solidarności.

źródło: EPIQ GLADE

Czytaj dalej...

Tabula Rasa – „Będzie Lepiej” Nowoczesny rock alternatywny

Tabula Rasa to polsko-chilijski zespół rockowy z Warszawy. Łączy nowoczesny rock alternatywny, mocne gitarowe riffy, syntezatory i elektronikę. Zależy im na własnym brzmieniu, emocjach i wyrazistym przekazie.

30 listopada wydają utwór pt. „Będzie Lepiej" — drugi singiel z nowego albumu. Poprzedni, „Diamenty", ukazał się 8 lipca, trafił na redakcyjną playlistę Spotify „Polski Rock" i był prezentowany w ogólnopolskich rozgłośniach muzycznych.

Nowy utwór ma szczególnie ważne dla nas przesłanie.

„Dlaczego mam brać udział w waszej wojnie?"

To pytanie jest osią „Będzie Lepiej". Opowiadamy historię człowieka, który nie chce zabijać ani ginąć w konflikcie, którego sam nie wywołał. To mocna, emocjonalna kompozycja o antywojennym przesłaniu, ale również o nadziei i potrzebie pokoju.

Za nami intensywny rok — własna, 11-koncertowa trasa „PRZEBUDZENIE", nagrody na festiwalach rockowych, koncerty u boku czołowych polskich wykonawców oraz występy na jednej scenie z The Warning i Smith/Kotzen.

źródło: Manager Beata Jezierska

Czytaj dalej...

O.R.k. czyli projekt mistrzów już 20.11. w Krakowie i ich nowy singiel

Przy okazji O.R.k.-owie prezentują polskiej publiczności swój nowy singiel – cover, w wyjątkowej aranżacji, znany wszystkim „Helter Skelter".


Po udanym przyjęciu albumu „Firehose of Falsehoods" z 2025 roku O.R.k. ruszyli w długą trasę po Europie i Wielkiej Brytanii. Wspólne podróże sprzyjają rozmowom, które ujawniają nieznane wcześniej cechy charakterów, upodobania i antypatie. Podczas jednej z nich muzycy ze zdziwieniem odkryli, że wszyscy darzą The Beatles ogromnym podziwem. Choć w nagraniach O.R.k. inspiracja ta jest mniej oczywista, trudno się dziwić ich fascynacji, zważywszy na wpływ Beatlesów na kulturę popularną od lat 60.
Gdy pojawił się pomysł nagrania coveru, muzycy szybko zgodzili się na utwór The Beatles. Wybór od razu padł na „Helter Skelter".

Oryginał można uznać za ważny punkt w rozwoju metalu i inspirację dla zespołów, które od lat 60. eksplorowały hałaśliwsze oblicze muzyki. Utwór ma też mroczne skojarzenia, między innymi z przywódcą sekty Charlesem Mansonem. O.R.k. nie podążają jednak za głośnymi, dysharmonicznymi interpretacjami innych wykonawców, takich jak U2, Siouxsie and the Banshees, Aerosmith czy Oasis. Zamiast tego upraszczają aranżację, odsłaniając inną warstwę emocji i narastającego zamętu.

Ich wersja oddaje atmosferę globalnej niestabilności i niepewności: pełną napięć i dysharmonii, lecz z przebłyskiem nadziei na spokojniejszą przyszłość.
Basista Colin Edwin tak podsumowuje nagranie: „Nie ma sensu nagrywać jakiejkolwiek coverowej wersji, chyba że uda się nadać jej własny charakter, a jestem przekonany, że w tej interpretacji nam się to udało. Pełen szacunek dla moich kolegów z zespołu za ich wyobraźnię i kreatywność, a zwłaszcza dla Carmelo, który jest naprawdę naszą tajną bronią, o czym mogą zaświadczyć ci, którzy byli na naszych koncertach".

O teledysku mówi krótko: „Nie będzie teledysku do tej piosenki. Po prostu włączcie wiadomości i puśćcie ją głośno w tle całodobowych relacji z rozgrywających się katastrof i chaosu, z którymi mamy do czynienia na co dzień".

źródło: Sylwia Lato

Czytaj dalej...

SIMPLE MINDS OGŁASZAJĄ PREMIERĘ „ELYSIUM”

Drugi singiel zapowiadający ich nadchodzący nowy album studyjny „SACROSANCT”, którego premiera nakładem BMG odbędzie się 29 stycznia 2027 roku.

Drugi utwór zapowiadający nadchodzący album Simple Minds zatytułowany „Sacrosanct”, „Elysium” swoją nazwę zawdzięcza mitycznej krainie szczęśliwości z mitologii greckiej – Elizjum.

To rockowy utwór, któremu energii dodają potężne riffy i mocne, miarowe uderzenia perkusji. Inspiracją do jego powstania była między innymi fascynacja zespołu twórczością grupy Magazine, a w szczególności jej utworem „The Light Pours Out of Me” z 1978 roku.

To kolejny dowód na to, że mamy do czynienia z albumem, który może stać się jednym z najważniejszych osiągnięć w karierze zespołu – płytą zwartą, zwięzłą i pełną artystycznej pewności siebie.

„Przez dziesięciolecia wspólnego pisania piosenek zdarzają się takie chwile, kiedy Charlie Burchill pozwala mi posłuchać nowego fragmentu muzyki, nad którym pracował w samotności” – mówi Jim Kerr. „Często już pierwsze kilka taktów dosłownie mnie zatrzymuje. A potem, w miarę jak muzyka się rozwija, zaczynam się zastanawiać, jakim cudem udało mu się stworzyć coś, co jest jednocześnie tak znajome, a zarazem tak fascynująco niezwykłe”.

„Tak właśnie było z zalążkiem utworu, który z czasem stał się «Elysium» – piosenką wybraną na otwarcie nadchodzącego albumu Simple Minds, «Sacrosanct». Niezwykła, niemal nieziemska atmosfera muzyki, którą usłyszałem, natychmiast dała mi swobodę, by podczas pisania tekstu pozwolić sobie na odpowiednio śmiałą wyobraźnię i tworzyć obrazy pasujące do klimatu tej kompozycji”.

Na całym albumie „Sacrosanct” słychać szybkość, energię i – tak, również wiarę w możliwości własnego zespołu.

Dwudziesty album w dorobku Simple Minds to zwarta, dopracowana kolekcja ośmiu utworów, która nawiązuje zarówno do postpunkowego dziedzictwa zespołu i Glasgow, miasta, które go ukształtowało, jak i do nieustającej potrzeby poszukiwania nowych środków wyrazu, rozwijania własnego stylu i przekraczania kolejnych artystycznych granic.

Pierwszy utwór zapowiadający album, „Beginner Boys”, powstał pod wpływem obserwacji, jak dorastają dwaj wnukowie bliźniacy Jima Kerra, oraz refleksji nad tym, co oznacza dziś wychowanie dobrego człowieka. Chodzi o to, jak siła, czułość, odwaga i łagodność mogą nadal współistnieć, nawet jeśli otaczająca nas kultura wysyła czasem sprzeczne sygnały.

Wyróżniający się znakomitym wokalem Kerra oraz charakterystyczną, połyskującą gitarą Burchilla utwór emanuje zaraźliwą euforią.

„Our Secrets Are The Same” bezpośrednio opowiada o trwającej całe życie więzi między Kerrem i Burchillem. To piosenka o niezwykłej przyjaźni dwóch ośmiolatków, którzy poznali się na ulicy Glasgow i ponad pięćdziesiąt lat później wciąż potrafią kończyć za siebie zdania.

Najbardziej popowy moment albumu przynosi utwór „Songs” – pochwała siły muzyki i piosenek, które potrafią podnosić nas na duchu w dobrych chwilach, a w tych trudniejszych, kiedy niewiele rzeczy jest w stanie pomóc, wyciągać nas z przygnębienia.

Dwa zamykające album „Sacrosanct” utwory, „Alive In This Moment” oraz „The Next Right Thing”, podejmują temat nostalgii, ale z dwóch różnych perspektyw.

Pierwszy, rozpoczynający się charakterystycznym, podnoszącym na duchu gitarowym wstępem Burchilla, opowiada o przeciwstawianiu się pokusie powracania do przeszłości i o tym, by zamiast tego pozostać w teraźniejszości.

Drugi zachwyca elegijnym pięknem i koncentruje się na upływie czasu oraz stracie tych, których kochamy.

Wyjaśniając wybór tytułu albumu, Jim Kerr powiedział:

„Nazwaliśmy tę płytę «Sacrosanct», ponieważ po całym życiu poświęconym temu zajęciu – niemal pięćdziesięciu latach wspólnego pisania piosenek – przestało ono być dla nas karierą, a zaczęło przypominać coś znacznie bliższego wierze. Nazwanie albumu «Sacrosanct» nie jest przesadą. To po prostu szczerość”.

„Sacrosanct” to artystyczny triumf i trzecia część wyrazistej trylogii, obok albumów „Walk Between Worlds” oraz „Direction of the Heart”.

W ciągu czterech lat, które upłynęły od wydania w 2022 roku albumu „Direction of the Heart”, docierającego do pierwszej piątki list sprzedaży, zespół był aktywniejszy niż kiedykolwiek wcześniej. Wydał doceniony przez krytyków dokument podsumowujący całą karierę, opublikował wspomnienia napisane wspólnie przez członków zespołu (uznane przez magazyn Uncut i księgarnię Rough Trade za jedne z książek roku), a także zagrał koncerty na całym świecie.

Podczas tych występów Simple Minds nieustannie zbierali pochwały jako jeden z najlepszych zespołów koncertowych swojego pokolenia.

Tylko w ubiegłym roku wystąpili przed ponad 1,5 miliona osób, gromadząc podczas niezwykle udanej światowej trasy koncertowej jedną z największych publiczności od 1985 roku.

To właśnie w tym wyjątkowym okresie, kiedy zespół był na fali koncertowego sukcesu, rozpoczęły się prace nad nowym albumem i jego nagrywanie.

Północnoamerykańska część trasy koncertowej w 2025 roku skłoniła Kerra i Burchilla do ponownego sięgnięcia po artrockowe i nowofalowe korzenie zespołu. Impulsem były entuzjastyczne reakcje publiczności w miastach, w których Simple Minds nigdy wcześniej nie występowali, na wczesne utwory zespołu, takie jak „Sons and Fascination”.

Ta atmosfera przenika cały album „Sacrosanct” – osiem znakomicie skomponowanych utworów, które łączą prostotę z niemal eteryczną bezpośredniością przekazu.

„Nagrywanie płyt i występowanie na żywo jest dziś tak samo ważną częścią naszego życia, jak wtedy, gdy zaczynaliśmy. Jesteśmy wdzięczni wszystkim, którzy wspierają nową muzykę Simple Minds, i nie możemy się doczekać spotkań z Wami podczas naszej nadchodzącej światowej trasy koncertowej”.

Jim Kerr

Metalowa konstrukcja widoczna na okładce albumu jest efektem współpracy Simple Minds z urodzonym w Glasgow rzeźbiarzem Andym Scottem, który stworzył nową, stalową interpretację logo zespołu (patrz zdjęcie poniżej).

W tym roku Scott został uhonorowany Orderem Imperium Brytyjskiego (OBE) w ramach odznaczeń przyznawanych z okazji urodzin króla, za zasługi dla rzeźby i sztuk pięknych.

Scott jest wieloletnim fanem zespołu. Po raz pierwszy zobaczył Simple Minds na koncercie w klubie Tiffany's w Glasgow w 1982 roku.

Tworzy swoje wielkoformatowe rzeźby plenerowe, wykorzystując charakterystyczną technikę spawania i łączenia elementów. Każda forma powstaje z tysięcy ręcznie wycinanych stalowych fragmentów.

Najbardziej znany jest z realizacji „The Kelpies” – pary trzydziestometrowych rzeźb końskich głów w Falkirk, będących największymi rzeźbami koni na świecie.

Premiera albumu „Sacrosanct” zbiegnie się w czasie z rozpoczęciem przez Simple Minds największej trasy koncertowej po halach i arenach w dotychczasowej historii zespołu.

Trasa rozpocznie się na początku lutego w Australii i Nowej Zelandii, a następnie w kwietniu i maju przeniesie się do Europy oraz Wielkiej Brytanii.

Zainteresowanie koncertami zespołu w ostatnich latach gwałtownie wzrosło. Simple Minds są konsekwentnie uznawani za jeden z najlepszych zespołów koncertowych swojego pokolenia.

Dziennik The Guardian napisał:

„Powrócili na areny koncertowe w odświeżonym, siedmioosobowym składzie. Utwory sprzed dziesięcioleci brzmią teraz znakomicie dopracowane i wypolerowane, podczas gdy nowsze kompozycje zyskały współczesny blask”.

Trasa The Simple Minds Tour 2027 zapowiada się jako niezwykle szeroko zakrojone muzyczne widowisko – wszechstronne święto muzyki obejmujące pięć dekad twórczości zespołu.

Zespołu, który nie tylko zdołał zachować aktualność i znaczenie dla kolejnych pokoleń słuchaczy, ale wciąż wyznacza kierunki i występuje z tą samą energią, która od początku definiuje jego karierę.

źródło: KINDA

Czytaj dalej...
Subskrybuj to źródło RSS