The Afghan Whigs wydali długo wyczekiwany nowy album Soft Control, który jest już dostępny nakładem Royal Cream/BMG.

Soft Control nagrywano w studiach Fireside Sound w Joshua Tree, Marigny Studios w Nowym Orleanie, Gold Diggers Sound we wschodnim Hollywood oraz Sycamore w Cincinnati. Zespół nagrał na potrzeby płyty 22 utwory, ale ostatecznie zrezygnował z kilku ulubionych kawałków, ponieważ nie pasowały idealnie do zwartej, 37-minutowej tracklisty. Na albumie gościnnie pojawiają się m.in. były perkusista Afghan Whigs Patrick Keeler, wokalistka i skrzypaczka Petra Haden oraz Bo Koster z My Morning Jacket.

Album spotkał się z bardzo dobrym przyjęciem ze strony takich magazynów i serwisów jak Rolling Stone, Pitchfork, Stereogum, Pollstar, Consequence, Parade, Brooklyn Vegan i Los Angeles Times. Ten ostatni stwierdził, że „po 40 latach Afghan Whigs wciąż brzmią jak nikt inny — i jeszcze nie powiedzieli ostatniego słowa”.

SPIN zwrócił uwagę na charakterystyczne dla zespołu łączenie mocnych gitar z wpływami soulu i R&B, natomiast MXDWN określił album jako „płytę, która równoważy intensywność ich przeszłości z nowo odkrytym poczuciem refleksji”.

Album pokazuje wyjątkową zdolność The Afghan Whigs do łączenia brutalnie mocnych, „uderzających prosto w twarz” gitar z kubistycznymi przetworzeniami soulu i R&B. Od The Afghan Whigs można oczekiwać mocnych numerów — i takich tutaj nie brakuje. Jednocześnie na płycie pojawia się pogodzenie głośności z refleksją i melancholią: życie pełne radości i celu, przy jednoczesnym spoglądaniu na zegar i świadomości absurdu.

Dziesiąty album The Afghan Whigs stanowi znakomite uzupełnienie ich wyjątkowego dorobku — jest zaproszeniem zarówno do przyjęcia światła, jak i do zaakceptowania ciemności.

Trasa koncertowa

The Afghan Whigs ruszają we wrześniu i październiku w trasę po Wielkiej Brytanii i Europie, a jesienią zagrają również koncerty w Ameryce Północnej.

W trasie zespołowi towarzyszyć będą dwaj artyści należący do ulubionych wykonawców lidera grupy, Grega Dulliego.

W Ameryce Północnej supportem będzie Night Moves — pochodzący z Minneapolis zespół łączący country, soul, psychodelicznego rocka i rocka. Grupa wydała zeszłego lata swój czwarty i najnowszy album Double Life nakładem Domino Records. Kontynuując swoją podróż w kierunku stylistyki określanej jako „AM Gold twilight zone”, Night Moves słynie z fenomenalnych koncertów.

W Wielkiej Brytanii i Europie supportem będzie Ed Harcourt, jeden z najbardziej cenionych i oryginalnych brytyjskich twórców muzycznych. Harcourt zadebiutował nominowanym do Mercury Prize albumem Here Be Monsters w 2001 roku. Jego karierę charakteryzują surowe emocje, znakomite kompozycje i pełne energii występy na żywo. Jego najnowszym wydawnictwem jest ubiegłoroczny album Orphic.

Daty koncertów The Afghan Whigs

10 lipca, piątek — Brugia, Belgia — Cactus Festival
19 września, sobota — Leeds, Wielka Brytania — Stylus
20 września, niedziela — Nottingham, Wielka Brytania — The Palais
22 września, wtorek — Glasgow, Wielka Brytania — SWG3 Galvanizers
23 września, środa — Manchester, Wielka Brytania — O2 Ritz
24 września, czwartek — Londyn, Wielka Brytania — O2 Shepherd's Bush Empire
26 września, sobota — Brighton, Wielka Brytania — Chalk
27 września, niedziela — Paryż, Francja — Trabendo
28 września, poniedziałek — Amsterdam, Holandia — Paradiso
30 września, środa — Kolonia, Niemcy — Luxor
1 października, czwartek — Liège, Belgia — OM
3 października, sobota — Eindhoven, Holandia
4 października, niedziela — Antwerpia, Belgia — De Roma
5 października, poniedziałek — Bruksela, Belgia — Ancienne Belgique

Support na trasie brytyjskiej i europejskiej: Ed Harcourt

źródło: Agencja KINDA

Polska formacja thrashmetalowa KOMUTATOR przygotowuje się do premiery długo wyczekiwanego drugiego albumu studyjnego zatytułowanego „We Don't Owe You Anything".

Założony w 2006 roku przez gitarzystę Michała „Kindera" Kowalskiego, KOMUTATOR szybko zaznaczył swoją obecność na polskiej scenie metalowego undergroundu debiutanckim albumem „Metal Sadism". Po latach nieaktywności zespół powraca po trzynastoletniej przerwie, prezentując nową energię i odświeżoną wizję artystyczną, pozostając jednocześnie wiernym swojemu bezkompromisowemu podejściu do ciężkiej muzyki.

Materiał na „We Don't Owe You Anything" powstawał i był nagrywany w latach 2024-2026. Długi proces pracy nad albumem pozwolił kompozycjom naturalnie dojrzewać podczas kolejnych sesji nagraniowych. Nagrania zrealizowano w Heinrich House Studio oraz Turnia Studio (Halny). Za miks i mastering odpowia Filip Hałucha z Heinrich House Studio, znany ze współpracy z takimi zespołami jak Baalzagoth, Behemoth czy Deus Mortem, co przełożyło się na nowoczesne, potężne i bezkompromisowe brzmienie wydawnictwa.

Pod względem muzycznym jest to najbardziej różnorodny materiał w dotychczasowej historii kapeli KOMUTATOR. Album łączy bezlitosną agresję thrash metalu z momentami melancholii, napięcia i refleksji.

Warstwa liryczna albumu skupia się na samodestrukcyjnym charakterze współczesnej cywilizacji. Zespół kreśli obraz świata, w którym prawda ulega zniekształceniu, wolność staje się iluzją, a ludzie traktowani są bardziej jak zasoby niż jednostki. Poprzez swoje bezkompromisowe spojrzenie KOMUTATOR zachęca słuchaczy do refleksji nad tym, jak duża część tego procesu wynika z własnych wyborów i działań człowieka.

Na albumie usłyszeć można również zaproszonych gości: Wojciecha Kostrzewę (Asgaard), Szczepana Inglota (Wolfpack Heading Nowhere) oraz Jacka Hiro (Sceptic).

„We Don't Owe You Anything" ukaże się 18 września 2026 roku w formacie cyfrowym oraz na płycie CD nakładem polskiej wytwórni Via Nocturna (pre-order).

Michał "Kinder" Kowalski komentuje:

"To nasze najbardziej różnorodne wydawnictwo. Porusza się pomiędzy bezkompromisową agresją a momentami melancholii, napięcia i refleksji. Nigdy nie próbowaliśmy sztucznie równoważyć tych skrajności. Chcieliśmy jedynie, aby muzyka odzwierciedlała emocje stojące za każdym utworem. We Don't Owe You Anything to szczery i bezkompromisowy album. Nie oferuje łatwych odpowiedzi. Zamiast tego zachęca słuchacza do zmierzenia się ze światem takim, jakim jest, oraz do zastanowienia się, jak duża część upadku człowieczeństwa jest konsekwencją naszych własnych wyborów".

KOMUTATOR prezentuje lyric video do nowego singla „Inhuman Resources", który jest już dostępny do odsłuchu na wszystkich serwisach streamingowych (pre-save). Utwór stanowi drugą zapowiedź nadchodzącego albumu „We Don't Owe You Anything".

TRACKLISTA:
1. Harbinger
2. The Doom We Crave
3. Let It Bomb
4. Inhuman Resources
5. Metathesiophobia (utwór instrumentalny)
6. Watch Beauty Die
7. Monster
8. Season of Storms
9. We Don't Owe You Anything

SKŁAD ZESPOŁU:

Andrzej Halupczok – perkusja
Michał „Kinder" Kowalski – gitary, wokal wspierający
Jacek Zema – wokal
Maciek Zalsiński – gitary

Goście:

Wojciech Kostrzewa (Asgaard) – sample w utworze „Metathesiophobia"
Szczepan Inglot (Wolfpack Heading Nowhere) – autor tekstów do utworów „The Doom We Crave" oraz „Inhuman Resources", gościnny wokal w utworze „Inhuman Resources"
Jacek Hiro (Sceptic) – gościnne solo gitarowe w utworze „Watch Beauty Die"

źródło: Solid Rock PR

Potężne bryły lodu odrywały się od lodowca, a ich huk towarzyszył muzykom między kolejnymi utworami. W takich warunkach zespół Organek zagrał na Spitsbergenie – w jednym z najbardziej niezwykłych miejsc, w jakich kiedykolwiek zorganizowano koncert. To nie była scenografia. To był żywy, zmieniający się krajobraz Arktyki – ten sam, który od 50 lat obserwują i dokumentują naukowcy Uniwersytetu Mikołaja Kopernika.

W pobliżu lodowca, na niewielkiej wyspie, która jeszcze niedawno była przykryta lodem, zarejestrowano między innymi materiał do teledysku do nowego utworu zespołu inspirowanego Spitsbergenem i zachodzącymi tam zmianami klimatycznymi. Muzycy i towarzysząca im ekipa byli dopiero drugą grupą ludzi, która dotarła na ten nowo odsłonięty fragment lądu. Dla zespołu Organek wyprawa na Spitsbergen okazała się czymś znacznie więcej niż niezwykłą muzyczną przygodą. Kontakt z Arktyką, obserwowanie topniejących lodowców i spotkanie z pracującymi tam naukowcami stały się dla muzyków impulsem do refleksji nad zmianami klimatu, rolą sztuki we współczesnym świecie i relacją człowieka z naturą.

– To, w jakim tempie lodowce topnieją, jest porażające. Zobaczyliśmy to na własne oczy. Zagraliśmy na wyspie, której jeszcze niedawno nie było. Gdy gramy koncerty, mamy odzew od publiczności, ale tutaj, wbrew pozorom, nie było cicho. Dźwięk pękającego lodu i rwących strumieni z wytapianego lodu robi olbrzymie wrażenie. To było szokujące – mówi Tomasz Organek.

Tak niezwykła lokalizacja wymagała także zupełnie innego przygotowania niż występ na tradycyjnej scenie. Muzycy musieli ograniczyć sprzęt do niezbędnego minimum i przygotować kompaktowy zestaw instrumentów, który można było bezpiecznie przetransportować w arktyczne warunki. Zabrano również niewielkie banki energii, pozwalające zasilić sprzęt w miejscu pozbawionym jakiejkolwiek infrastruktury. Cały występ miał być przede wszystkim częścią opowieści o tym miejscu.

- Patrzę na ten koncert jako na kolejną cegiełkę, jaką nasz zespół dokłada do dyskusji o temacie klimatu. Liczę na to, że praca naszego zespołu sprawi, że więcej osób zainteresuje się tym problemem. Nie mam oczywiście poczucia, że my zmienimy świat, ale na tyle, na ile możemy o tym powiedzieć, staramy się pomóc. Taki był cel tego naszego pobytu – mówi Organek.

Koncert odbył się w pobliżu Stacji Polarnej Uniwersytetu Mikołaja Kopernika. Stacja powstała w 1975 roku na równinie Kaffiøyra podczas pierwszej Toruńskiej Wyprawy Polarnej. Przez pięć dekad stała się miejscem wieloletnich obserwacji środowiska polarnego. Naukowcy badają tu m.in. lodowce, pokrywę śnieżną, wieloletnią zmarzlinę, wody roztopowe oraz warunki meteorologiczne. Ciągłość tych badań pozwala porównywać współczesne dane z wynikami zbieranymi przez poprzednie pokolenia naukowców.

- Od początku maksymalnego zasięgu lodowców, które badamy ich powierzchnia zmniejszyła się o ponad 50%. Każdy kolejny rok jest rekordowy, jeśli chodzi o topnienie lodu i przeciętną temperaturę. Może to mieć wpływ na globalną sytuację. Każda zmiana tutaj może być potem odczuwana w innych częściach świata. My dajemy diagnozę, ale nie ma chętnych by te problemy leczyć. – mówi prof. Ireneusz Sobota, kierownik Stacji Polarnej UMK na Spitsbergenie.

Wyprawa ma również swój wymiar dokumentalny. Przez kilka dni ekipa filmowa towarzyszyła muzykom i naukowcom, rejestrując ich pracę, życie Stacji Polarnej UMK oraz arktyczny krajobraz. Powstający film ma pokazać zarówno badania, jak i ludzi, którzy z naukową precyzją obserwują zmiany zachodzące w tym regionie.

- W ostatnich dwóch dekadach nastąpiło kilkukrotne przyspieszenie, jeśli chodzi o tempo topnienia lodu. Wszystko co można zrobić dla ratowania lodowców jest warte zachodu, więc bardzo cieszę się z tego projektu. – dodaje prof. Ireneusz Sobota

Zarejestrowany wśród lodowców koncert, nowy utwór, teledysk i film dokumentalny będą efektami wyprawy, której najważniejszym momentem było spotkanie dwóch światów – nauki i kultury. Ma ono pomóc nie tylko lepiej zrozumieć procesy zachodzące w Arktyce, ale także sprawić, by stały się one bliższe tym, którzy obserwują je z daleka.

- Zmian klimatycznych doświadczamy wszyscy, nie tylko tu na Spitsbergenie, ale też w Polsce, czy w jakimkolwiek innym regionie świata. Projekt „Nauka. Muzyka. Arktyka." powstał po to by każdy mógł odczuć, zrozumieć i doświadczyć tej zmiany, bo ona się dokonuje. – komentuje prof. Adam Kola prorektor Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu.

Nie mniej ważne od samego koncertu okazało się spotkanie muzyków z naukowcami i ich codziennością w Stacji Polarnej UMK.

- Ogromna otwartość zespołu sprawiła, że wydarzyło się znacznie więcej, niż początkowo planowaliśmy. Muzycy z dużym zaangażowaniem poznawali pracę naukowców i chcieli naprawdę zrozumieć to miejsce oraz ludzi, którzy prowadzą tam swoje badania. – mówi Roman Tondel pomysłodawca projektu „Nauka. Muzyka. Arktyka."

Kilka dni spędzonych z dala od cywilizacji, wśród lodowców i dzikiej przyrody, stało się również okazją do wyciszenia i spojrzenia na życie z innej perspektywy.

– Odnalazłem tu kawałek świata, który mnie elektryzuje. Jest tu coś, co sprzyja pobyciu z sobą. To dziwne uczucie: jesteśmy daleko od cywilizacji, jesteśmy w chłodzie, wśród dzikich zwierząt, ale ta ziemia sprzyja pewnej kontemplacji i pewnej naprawie mentalnej. Mam podejrzenie, że to nie jest mój ostatni raz w tej części świata – podsumowuje Tomasz Organek.

Efekty wyprawy dopiero przed nami. W kolejnych miesiącach światło dzienne ujrzą nowy singiel zespołu Organek inspirowany Arktyką, teledysk zrealizowany w pobliżu lodowca, zapis wyjątkowego koncertu oraz film dokumentalny pokazujący pracę naukowców UMK na Spitsbergenie. Będzie więc okazja, by raz jeszcze wrócić do miejsca, w którym muzyka spotkała się z nauką, a dźwięki koncertu przeplatały się z hukiem pękającego lodu.

źródło: Mystic Productions

11-15 sierpnia na festiwalu Sziget w Budapeszcie bawiło się blisko 360 tysięcy osób. Wydarzenie jest największą atrakcją turystyczną Węgier, co roku przyciąga gości z ponad 100 krajów. Jak podkreślają organizatorzy, Sziget to znacznie więcej niż imponujący lineup. To wyjątkowe doświadczenie, którego nie da się porównać z żadnym innym festiwalem. Kilka dni spędzonych na Óbudai-sziget - Wyspie Wolności - to połączenie muzyki, sztuki, kultury, niezwykłej atmosfery i spotkań ludzi z całego świata. I trudno się z tym nie zgodzić. Potwierdzi to każdy, kto choć raz miał okazję odwiedzić Sziget.

Podczas tegorocznej edycji Sziget jeszcze mocniej postawił na doświadczenie wykraczające poza samą muzykę. Nowe strefy, takie jak Jardin des Arts i Wonderland, zaprosiły uczestników do świata sztuki, tańca i cyrku, oferując występy międzynarodowych artystów, efektowne instalacje oraz przestrzenie stworzone do odkrywania i swobodnego spędzania czasu. Jednocześnie na festiwal powróciły dobrze znane i uwielbiane przez publiczność atrakcje, w tym Luminarium i Before I Die Wall.

Tegoroczny program wzbogaciły także nowe miejsca, takie jak Grand Theatre oraz Budapest Park Stage. Szczególnie ta druga scena stała się wyjątkowym punktem spotkania węgierskiej i międzynarodowej publiczności, prezentując najważniejszych przedstawicieli lokalnej sceny oraz artystów odwołujących się do muzycznego dziedzictwa Węgier. Dzięki temu Sziget jeszcze wyraźniej pokazał, że jego siła tkwi nie tylko w muzyce, ale w różnorodności doświadczeń, które czekają na uczestników na całej wyspie.

Na Sziget nie zabrakło niezapomnianych momentów: od spektakularnego wejścia Zary Larsson i sombr oraz przejęcia Main Stage przez niemieckich magików Siegfried & Joy, po spontaniczne urodzinowe celebracje i zaproszenie przez Twenty One Pilots pracownika ochrony na scenę. Tłumy przyciągała również Revolut Stage, na której wystąpili m.in. Parcels, Nia Archives, Natasha Bedingfield, fcukers i Underworld. Jak co roku, festiwal stał się także miejscem spotkań społeczności z całego świata.

Węgierscy uczestnicy stanowili ponad połowę tegorocznej publiczności, międzynarodowy charakter festiwalu pozostał jednym z jego największych atutów. Wśród zagranicznych gości nadal dominowali uczestnicy z kluczowych rynków: Holandii, Niemiec, Francji, Wielkiej Brytanii i Włoch. Jednocześnie coraz wyraźniej rośnie liczba festiwalowiczów z krajów sąsiednich, w tym z Polski, co pokazuje, że Sziget umacnia swoją pozycję nie tylko jako globalne wydarzenie, ale także jako najważniejszy festiwal regionu Europy Środkowo-Wschodniej.

Prace nad kolejną edycją już trwają. Sziget 2027 odbędzie się w Budapeszcie w dniach 10–14 sierpnia, a sprzedaż biletów w ramach Super Early Bird rozpocznie się w przyszłym tygodniu.

źródło: Spontan Productions