Darmozjady, formacja znana z mocnego i uzależniającego brzmienia, powraca do nas w wielkim stylu, prezentując swój najnowszy kawałek „Schizofrenia"! Jest to przedsmak nadchodzącej płyty, która będzie utrzymana w nieco zmienionym, acz mocno rockowym i wciąż punkowym klimacie.

„Kiedy zawodzi standardowa farmakologia, a psychoterapia znad smartfonów tylko pogłębia beznadzieję, z pomocą przychodzą Oni. Zamiast serii bolesnych zastrzyków, aplikują mocny wlew na bazie punk rocka, a że potrafią to robić, wiedzą Ci wszyscy, którzy znają ich wcześniejsze dokonania. Darmozjady wracają w swoim stylu; bez kalkulowania, bez kompromisów, bez taryfy ulgowej. Uwaga, produkt szybko uzależnia! Słuchasz na własne ryzyko."

Darmozjady to zespół założony przez znane postaci polskiej sceny alternatywnej. W jego skład wchodzą - Piotr Połać (wokal), Jarek Ważny (puzon), Tomasz Gutka (gitara), Piotr Rutkowski (gitara), Adam Królik (perkusja), Wojciech Wawszczyk (bas). Piotr był zaangażowany w projekty Bracia Figo Fagot oraz Speculum. Jarek to puzonista grupy Kult, współtwórca Polskich Znaków.


W 2020 r. zespół wydał swój debiutancki album pt. „Czwarty rozbiór Polski".

źródło: Agora

Zespół Brudno, projekt Jacka 'Perkoza' Perkowskiego znanego z m.in. T. Love i wokalistki Martyny Włodarczyk prezentuje swój drugi singiel p.t. 'Manifesto'. Do utworu nakręcony został barwny teledysk pełen surrealistycznych ujęć. 

"Ta piosenka to mój manifest niezgody co do określania ról, umacniania stereotypów." pisze autorka słów piosenki i wokalistka zespołu Martyna Włodarczyk. 'Manifesto' to zestawienie wesołej popowej melodii z gorzką treścią utworu, będącą osobistą historią wokalistki.

Pierwsza płyta Brudno ukaże się na jesieni tego roku i zawierać będzie kilkanaście utworów. Muzyka w większości została skomponowana i nagrana przez Jacka Perkowskiego, a teksty przez Martynę Włodarczyk. Większość bębnów na album nagrał Michał Dimon Jastrzębski (Lao Che), w jednym utworze na perkusji gra Rafał Dutkiewicz, a w kilku kolejnych Piotr Tokarski (jest także współautorem jednej z piosenek). Partie saksofonowe wykonał Marek Pospieszalski. Jeden z tekstów do utworu to wiersz Juliana Tuwima.

źródło: Filip Sarniak

New Model Army to zespół, który rozwija się poza gatunkami muzycznymi. Nigdy nie wybierał dróg na skróty, z każdym kolejnym albumem przesuwając granice kreatywności. To bezkompromisowe podejście do muzyki doprowadziło do powstania jednego z najciekawszych albumów tego roku – „Sinfonia". Materiał został zarejestrowany w berlińskim Tempodromie 15 lipca 2022 roku, gdzie New Model Army i Sinfonia Leipzig, pełnowymiarowa orkiestra pod batutą Corneliusa Duringa, wystąpili wspólnie. Wszystkie utwory zostały zaaranżowane na orkiestrę przez skrzypka Shir-Ran Yinona, z którym zespół New Model Army współpracował już wcześniej. Muzycy nie kroczą ścieżką wydeptaną przez zespoły rockowe grające z orkiestrą. Bezkompromisowe eksperymenty są znakiem rozpoznawczym New Model Army, a ich utwory doskonale nadają się do nowych, świeżych interpretacji i nie tracą przy tym swojej tożsamości.

Justin Sullivan komentuje: Czuliśmy, że najważniejszą rzeczą jest to, że nie możemy brzmieć ani wyglądać jak zespół z dodaną orkiestrą, ale jak zjednoczony 40-osobowy zespół.

Shir-Ran Yinon kontynuuje: Czułem, że to wielka odpowiedzialność. Kiedy zespół i ja zaczęliśmy pracować nad tym projektem, wszyscy uważaliśmy, że mamy wyjątkową okazję do stworzenia czegoś unikalnego i postrzegaliśmy orkiestrę jako integralną i kluczową część koncertu. Połączenie między zespołem, dyrygentem i orkiestrą zadziałało znakomicie.

Album „Sinfonia" ukaże się na w dwóch formatach: jako podwójne CD i potrójny winyl. Obie wersje będą również zawierały pełne video z koncertu w formie płyty DVD. Premiera zaplanowana jest na 15 września.

Lista utworów:


CD 1
1. Overture
2. Devil's Bargain (Orchestral Version)
3. Devil (Orchestral Version)
4. Innocence (Orchestral Version)
5. Winter (Orchestral Version)
6. March In September (Orchestral Version)
7. 1984 (Orchestral Version)
8. Orange Tree Roads (Orchestral Version)
9. Marry the Sea (Orchestral Version)
10. Ocean Rising (Orchestral Version)


CD 2
1. Ballad (Orchestral Version)
2. Passing Through (Orchestral Version)
3. Guessing (Orchestral Version)
4. Too Close to the Sun (Orchestral Version)
5. Lullaby (Orchestral Version)
6. Did You Make It Safe? (Orchestral Version)
7. Shot 18 (Orchestral Version)
8. Purity (Orchestral Version)
9. Vagabonds (Orchestral Version)
10. Green and Grey (Orchestral Version)
11. Wonderful Way to Go (Orchestral Version)



źródło: MYSTIC PRODUCTION

CUNABULA to formacja, która powstała w stolicy Litwy – Wilnie. Występy na żywo wprowadzają słuchaczy w stan strachu i hipnozy. Ich muzyka jest pełna mroku, atmosfery jak i ciężkich, miażdżących gitarowych riffów wypełnione raz delikatnym, innym razem zaś potężnym growlem. Próbując kategoryzować muzykę zespołu CUNABULA można stwierdzić, że granice stylistyczne nie istnieją. To eklektyczna mieszanka, bowiem zawiera post-metal, sludge metal, muzykę progresywną, ambientowe tła, a nawet black metalowe elementy.

Już wkrótce litewska grupa wyda swój długo wyczekiwany debiutancki album pod tytułem „The Weight of Sleep". Muzykę na to wydawnictwo zarejestrowano w kilku studiach nagraniowych: Lapės Records (perkusja), Black Box Recordings (wokale), Agirdi Audio (gitara i bas). Za miks i mastering odpowiada Łotysz, Gints Lundbergs, który w swoim portfolio ma współpracę między innymi z Dissection, Frailty, czy też Skyforger. Okładkę płyty stworzył Nojus Petrauskas.

Premiera albumu "The Weight of Sleep" zaplanowana jest na 11 sierpnia 2023 roku. Płyta CD ukaże się nakładem Sleaszy Rider SRL (pre-order). Album zostanie wydany również na winylu dzięki amerykańskiej wytwórni Adirondack Black Mass.


Tracklista:

1. Bruxa
2. Drown to Become Water
3. We Are the Prey
4. The Weight of Sleep
5. Silent Somber Suns
6. Sh'eenaz

źródło: Solid Rock PR

Utwór został pierwotnie skomponowany w 2021 roku, kiedy pracowałam nad ścieżką dźwiękową do filmu dokumentalnego o Wenecji.

Mieszkałam kilka tygodni w tym zaczarowanym mieście i ogromną część mojego pobytu spędziłam na wodzie – przemieszczając się z jednego miejsca do drugiego na łodziach różnej wielkości.

Nigdy wcześniej nie doznałam czegoś takiego, więc na początku czułam zarówno podekscytowanie, jak i zawroty głowy, próbując zrozumieć i nadążyć za tempem fal. Powoli stało się to tak naturalne, że powrót na ląd wydawał się dziwny i nowy. Woda wydawała mi się taka cicha i wolna, a co najważniejsze ponadczasowa - niezdolna do pośpiechu.

To uczucie bardzo we mnie tkwiło i trwało o wiele dłużej niż mój pobyt w Wenecji. Jakiś czas później, pracując nad partyturą, pomyślałam, żeby te odczucia uwiecznić dźwiękiem.

To tutaj ma swój początek „The Boat”. Naszkicowałam pierwszą wersję, która wtedy zawierała tylko akustyczne pianino i odrobinę pizzicato kontrabasu. Odłożyłam ten utwór, na przynajmniej rok, z mocnym przekonaniem, że chciałbym, aby znalazł się na moim solowym albumie. Wróciłam do niego zeszłej jesieni, ze świeżą głową i jasnym wyobrażeniem tego, o czym będzie moja nowa płyta. Wszystko przesiąknięte było immersyjną materią zespołu smyczkowego, który nagraliśmy w dużej sali Polskiego Radia w Warszawie.

„The Boat” to opowieść o ponadczasowości i konsekwencji. O odnajdywaniu ukojenia w powtarzalnym ruchu i przepływie wody, obcowaniu z naturą i odpuszczaniu oczekiwań.

To bardzo hipnotyczna melodia, miękka i łatwa, ale także nieuchwytna i krucha.

W kwietniu 2023 ja i mój przyjaciel - francuski reżyser Neels Castillon zostaliśmy zaproszeni przez Bowmore'a do spędzenia czasu na Islay w Szkocji, aby stworzyć teledysk do utworu, inspirowanego wyjątkową naturą wyspy i jej duchem. Potraktowałam to jako dobrą okazję, by ponownie przemyśleć swoje pomysły na temat utworu i znaleźć odpowiedni język wizualny dla tak delikatnej melodii.

Postanowiliśmy skupić się nie tylko na obrazie, ale także na otaczających nas dźwiękach, które nagraliśmy i umieściliśmy w oryginalnym utworze. Byłam zahipnotyzowana szkockim krajobrazem i jego przyjazną atmosferą, która sprawiła, że spojrzałam na „The Boat” z zupełnie innej perspektywy. – Hania Rani


źródło: FABRYKA ROZGŁOSU

Wydany w 1990 roku album „Baśnie", był fonograficznym debiutem zespołu Collage, który niemal natychmiast wzbudził szerokie zainteresowanie twórczością grupy nie tylko w Polsce, ale także poza jej granicami. Na płycie, z jednej strony znalazło się kilka utworów, które już we wcześniejszych wersjach były znane słuchaczom z anteny radiowej (jak: „Ja i ty", „Kołysanka" czy „Rozmowa"), z drugiej rozbudowane kompozycje, które jeszcze bardziej pokazały progresywne ambicje Collage. Takie wielowątkowe utwory jak tytułowy, nie tylko na stałe weszły do koncertowego repertuaru grupy, ale też zajęły ważne miejsce w historii polskiej muzyki rockowej. Tym malowniczym dźwiękom towarzyszyły poetyckie teksty Wojtka Szadkowskiego.

„Baśnie" to także jedyny album grupy, na którym obok twórców zespołu, perkusisty Wojtka Szadkowskiego i gitarzysty Mirka Gila (w tamtym czasie głównych kompozytorów Collage), można usłyszeć głos Tomka Różyckiego, gitarę basową Przemka Zawadzkiego oraz instrumenty klawiszowe - biorącego już gościnnie udział w sesji - Jacka Korzeniowskiego.

Choć „Baśnie" to jedyny w dorobku Collage album polskojęzyczny, paradoksalnie otworzył też grupie drzwi do międzynarodowej kariery, czego dowodem była wydana w 1992 roku edycja przygotowana przez włoską wytwórnię Subteranea Records. Dzisiaj „Baśnie" cieszą się statusem absolutnie kultowego wydawnictwa, czego dowodem są astronomiczne ceny, jakie osiąga na aukcjach oryginalne winylowe wydanie płyty.

Po sukcesie debiutanckiego albumu i coraz większemu zainteresowaniu twórczością grupy Collage poza granicami Polski (album „Nine Songs Of John Lennon" z 1992 roku, nie tylko pojawił się na rynkach europejskich dzięki wytwórni SPV Poland, ale doczekał się także edycji wydanych w Japonii czy Korei Południowej), grupa podpisała kontrakt z holenderską wytwórnią SI Music, na mocy którego wiosną 1994 roku muzycy pojawili się w Markant Studios, w holenderskiej miejscowości Heeze, gdzie zarejestrowali materiał na płytę, która nie tylko okazała się najważniejszą w dorobku zespołu, ale do dziś określana jest mianem jednej z najważniejszych płyt rocka progresywnego lat dziewięćdziesiątych na świecie.

Album rozpoczyna efektowny utwór „Heroes Cry", z niezapomnianym tematem klawiszowym granym przez Krzysztofa Palczewskiego i niezwykłym bogactwem aranżacyjnym. „Moonshine" z jednej strony przynosi rozbudowane kompozycje, pokazujące kompozytorski i aranżacyjny kunszt jej twórców (jak: „In Your Eyes", „Wings In The Night" czy utwór tytułowy), z drugiej nie brak dźwięków z rockową mocą („The Blues") czy pokazujących także zdolność tworzenia prostych, a przy tym niezwykle melodyjnych utworów (jak: „Lovely Day" czy „War Is Over"). Co więcej, to właśnie na płycie „Moonshine" znalazł się największy przebój zespołu - utwór „Living In The Moonlight".

Choć za teksty na tej płycie - jak zwykle - przede wszystkim odpowiadał Wojciech Szadkowski, swój wkład miał też wokalista Robert Amirian. „Moonshine" okazał się także szczytowym osiągnięciem składu, który obok perkusisty Wojtka Szadkowskiego, gitarzysty Mirka Gila, tworzyli wspomniani wokalista i gitarzysta akustyczny Robert Amirian, klawiszowiec Krzysztof Palczewski oraz basista Piotr Mintay Witkowski.

„Moonshine" bez wątpienia rozpoczął światową karierę Collage, czego efektem były liczne koncerty w Europie (a później także po drugiej stronie Atlantyku), zaś sam album doczekał się wydań nie tylko w Polsce i na rynku europejskim, ale także w Japonii, Korei Południowej czy Rosji. Okładkę płyty ozdobił obraz autorstwa Zdzisława Beksińskiego.

źródło: Mystic Production