Rockowa Noc 2022 odbędzie się 27 i 28 sierpnia w nowej odsłonie. Zmieni się lokalizacja koncertów, a line-up będzie mocno rozbudowany – znajdą się w nim najlepsze gwiazdy rockowej sceny muzycznej, także o zasięgu międzynarodowym. Karty zostaną odsłonięte już 19 maja o godz.19:00, podczas rockowej konferencji w Rzeszowskich Piwnicach, podczas której legenda Bieszczad, punkowe KSU da bezpłatne muzyczne show z niespodzianką!

Rockowa Noc – festiwal, który w Rzeszowie odbędzie się już po raz 17. wchodzi na wyższy poziom mocy! Już 27 – 28 sierpnia na festiwalowej scenie zagra mnóstwo gwiazd, także artystów o zasięgu międzynarodowym! Obok nich wystąpią młode zespoły, które zaczynają swoją karierę muzyczną, a na Rockowej Nocy zawalczą o statuetkę Tadeusza Nalepy i nagrodę pieniężną. Szczegóły: http://rockowanoc.pl/o-festiwalu/.

Rockowa Noc zmienia też lokalizację na tajemnicze, wyjątkowe ROCK CITY. Gdzie będzie zbudowane? Jak będzie można zostać obywatelem rockowego miasteczka? Estrada Rzeszowska odsłoni karty 19 maja o godz. 19:00 na wydarzeniu „Studniówka Rockowej Nocy”, które odbędzie się dokładnie na 100 dni przed festiwalem. Link do wydarzenia: https://www.facebook.com/events/753971112417361

Niecodzienna konferencja będzie miała mocne uderzenie muzyczne. Na przybyłych czekają rockowe niespodzianki i koncert punkowej legendy - KSU.

Na „Studniówkę Rockowej Nocy” obowiązują bezpłatne wejściówki, które można pobrać na stronie: https://estrada.rzeszow.pl/bilety/. Osoby, które nie zdążą pobrać wejściówki, wejdą do Rzeszowskich Piwnic, jeśli pozwoli na to limit miejsc.

Organizatorami Rockowej Nocy są Miasto Rzeszów i Estrada Rzeszowska.


źródło: ARTO Music&Media

W kolejnej audycji Rock Radio jako płyta wieczoru zagra najnowszy album zespołu Chemia "Something To Believe In".

Zespół Chemia, założony w Warszawie przez gitarzystę Wojciecha Balczuna, od lat konsekwentnie stawia na rockowe przeboje, które znajdują uznanie wśród fanów i radiostacji na całym świecie.

Album grupy – „Something To Believe In” – to dziesięć kompozycji, najlepszych w karierze Chemii. Za brzmienie albumu odpowiada producent Andy Taylor, gitarzysta i kompozytor znany ze współpracy z Duran Duran, The Almighty, Robertem Palmerem i Rodem Stewartem.

Ponadto w audycji nowe nagranie rzeszowskiej legendy 1984 oraz premierowe utwory nadesłane przez takich wykonawców jak: Deep Alley, Free Flower, Andrzej Citowicz, Snakedoctors czy Wasaw Buldogers.

Polskie Radio Rzeszów, środa godz.18.05

Lista utworów;

Chemia: Modern Times, The Widows Soul, Beneath The Waterline, Blood Money
Rammstein: Zick Zack
Spiritualized: The Mainline Song
1984: Światłość
Long Distance  Calling: Kamilah
Andrzej Citowicz: There Is No Light
Warsaw Buldogers: I'm Not Robot
Luxtorpeda: Hydra
Deep Alley: Derenge
Free Flower: Welcome
Snakedoctors: Friday Night:
Seta: Irlandia, Dalej
The Black Keys: Baby I'm Coming Home, Didn't I Love You

Siódmy album w dorobku artysty, to amerykański pean na cześć życia i śmierci. Twórczemu songwriterowi udało się zebrać swoje najlepsze piosenki, najbardziej wyraziste teksty i najbujniejsze aranżacje i umieścić je wszystkie na „This Is A Photograph”. To bezsprzecznie jego największe dzieło w dotychczasowej karierze.

Historia albumu rozpoczęła się w styczniu 2020 r., gdy Kevin w zamyśleniu przeglądał pudełko ze starymi rodzinnymi fotografiami w piwnicy swojego domu z dzieciństwa w Kansas City. Zaledwie kilka godzin wcześniej, podczas rodzinnego obiadu, jego ojciec zasłabł na jego oczach i musiał zostać odwieziony do szpitala. Tej nocy Morby nadal odczuwał lęk, który tkwił w nim głęboko. Patrzył na zdjęcia, aż jedno z nich rzuciło mu się w oczy: jego ojciec jako młody mężczyzna, dumny, silny i pełen wiary w siebie, pozujący na trawniku bez koszuli. "Na zdjęciu wygląda młodo i pewnie, wypina pierś do kamery, jakby szukał okazji do walki" - wyjaśnia Morby. "Nie umknęło mojej uwadze, że to ta sama klatka piersiowa, którą kilka godzin wcześniej widziałem, a do której lekarz przykładał stetoskop, gdy leżał na podłodze w kuchni w domu mojej siostry". Podczas gdy jego ojciec odzyskiwał siły, Morby rozmyślał nad tymi pomysłami. Następnie udał się do Memphis. Zamieszkał w hotelu Peabody i całe dnie spędzał na składaniu hołdu i pokłonów marzycielom, których podziwiał; chodził nad brzeg rzeki Missisipi, do miejsca, w którym Jeff Buckley zakończył swoją karierę. Spacerował po okolicy, w której ostatni dzień życia spędził Jay Reatard, a następnie przejeżdżał obok znaku Stax, aby na chwilę poprawić sobie nastrój. Następnie przejeżdżał obok Graceland, po czym przemierzał Highway 61, pozwalając duchom wołać do niego i kształtować własne marzenia. Wieczorem wracał do swojego pokoju i dokumentował swoje pomysły na prowizorycznym sprzęcie do nagrywania, mając do dyspozycji tylko gitarę i mikrofon. Piosenki, z natury elegijne, odzwierciedlające wszystko, co widział, wylewały się z niego w sposób naturalny.

Za produkcję krążka ponownie odpowiedzialny jest Sam Cohen (który wcześniej wyprodukował „Singing Saw” i „Oh My God”). Wraz z perkusistą Nickiem Kinsey'em rozpoczęli pracę w nowojorskim studiu Cohena, które wciąż było w budowie, pracując nad piosenkami powoli, ponieważ podróż, jaką było nagrywanie, odpowiadała procesowi "start-stop" samego roku 2021. Z czasem obsada zaczęła się uzupełniać. Oliver Hill, były pianista koncertowy, jego matka Meg i siostra Charlotte zapewnili smyczki. Do sesji dołączyli rodacy z trasy Cochemea Gastelum (saksofon), Jared Samuel (organy) i Alecia Chakour (wokal, tamburyn), a także Eric Johnson (banjo). Nowi współpracownicy, tacy jak perkusista Josh Jaeger (perkusja, instrumenty perkusyjne), Brandee Younger (harfa), Makaya McCraven (perkusja), Cassandra Jenkins (wokal), a nawet Tim Heidecker i Alia Shawkat, wzbogacili rozwijający się obraz. W końcu ostatnie sesje odbyły się w Memphis w Sam Philip's Recording Co., kierowanej przez syna Jerry'ego Philipsa, która kontynuuje dziedzictwo oryginalnego studia Sun Records.

źródło: PIAS

Wokalistka Elizabeth Fraser i perkusista Damon Reece udostępnili nowy singiel z ich nadchodzącego projektu, Sun's Signature. "Underwater" to niezwykle soczysty, rozbudowany utwór otwierający tytułową EP-kę duetu, która ukaże się 18 czerwca nakładem Partisan Records z okazji Record Store Day, a w lipcu ukaże się w wersji cyfrowej (data zostanie określona niebawem). Utwór "Underwater" jest już drugim zwiastunem EP-ki, w ubiegłym miesiącu poznaliśmy singiel “Golden Air”, który był pierwszym utworem Fraser od 13 lat!

Poprzedni singiel, “Golden Air”, spotkał się z powszechnym uznaniem odbiorców i krytyków muzycznych, zdobywając pochwały od NPR, Pitchfork, Rolling Stone, NYLON, Fader, Stereogum i New York Times, który komplementował: "[Golden Air] przechodzi przez wiele transformacji - migoczący barogue-pop, minimalistyczne warstwy wokalne a cappella, mieniący się psychodeliczny marsz – to wszystko dzieje się w czasie gdy Fraser wyśpiewuje kosmiczne rozmyślania".

Piosenki zawarte na "Sun's Signature" krążyły w tle życia Fraser i Reece'a w jakiejś formie od ponad 20 lat - od czasu rozpadu Cocteau Twins w 1997 roku. Niezwykle wyrafinowane, a jednocześnie pierwotne - stanowią całkowicie oryginalną, fascynującą i bujną kolekcję utworów, która powstała w trakcie podróży przez życie i muzykę, jak z Alicji w Krainie Czarów.

Pomysł na Sun's Signature zrodził się z zaproszenia ANOHNI w 2012 roku, która zaprosiła Fraser i Reece'a do wzięcia udziału w słynnym festiwalu Meltdown w Royal Festival Hall. To właśnie tam zadebiutowały zalążki tych piosenek, a występ ten ostatecznie ugruntował ich przekonanie o słuszności tego projektu. Od tego czasu Fraser koncertowała w ramach ostatniej światowej trasy Mezzanine XXI z Massive Attack, a także użyczała swojego głosu w wielu eklektycznych projektach, takich jak "Cannibal" Jonsi (Sigur Ros), "The Moon Shines Bright" Sama Lee i "Tales From The Trash Stratum" Oneohtrix Point Never. Pisząc i nagrywając razem, Elizabeth i Damon stworzyli również ścieżkę dźwiękową do miniserialu telewizyjnego Grahama Duffa "The Nightmare World of H.G. Wells".


Elizabeth Fraser, niezapomniany, niebiański głos Cocteau Twins i This Mortal Coil w utworze "Song to the Siren", znana na całym świecie także dzięki swojemu wokalnemu wkładowi w przełomowy album Massive Attack "Mezzanine", a zwłaszcza w ich największy przebój "Teardrop".

Damon Reece, wieloletni perkusista gigantów politycznego art-rocka, Massive Attack, w latach 90. udzielał się także w Spiritualized i Echo and the Bunnymen. Nagrywał i występował także z Baxterem Dury, Goldfrapp, The Flies i Butch Vig's 5 Billion in Diamonds oraz wieloma innymi zespołami.

źródło: PIAS